Feministet i urrejnë mashkujt. Kjo e damton feminizmin

feminizmi

Cathy Yong / The Washington Post

Pasojat e feminizmit ekstrem – Kur përmendet fjala ‘plehrë’ si mashkujt ashtu edhe femrat mendojnë se po flitet për një mashkull.

Shprehjet feministe ‘të trajtojmë keq meshkujt’ janë aq të shpeshta sa tingëllojnë si klishe tashmë, një karikaturë mizantrope. Feminizmi, misioni  më i lartë ka të bëjë me luftën për barazi,etiketimi që i është bërë për të urryer meshkujt është ose një shpifje apo një keqkuptim.

Megjithatë shumë aktiviste feministe sot i kanë kaluar caqet e sulmeve të seksizmit duke i kthyer në sulme kundër meshkujve me një fokus të madh në sjelljen personale: mënyrën se si ata flasin, mënyrën se si ata qasen drejt një marrëdhënieve, madje edhe mënyrën se si ata të ulen në një vend publik.  Gabimet e disa meshkujve janë deklaruar si dënime gjithëpërfshirëse duke se marrë për të mirëqena se përgjithësime të tilla janë një shenjë e bashkëfajësisë. Ndërkohë, akuza të ngjashme në drejtim të grave do të konsideroheshin gabime të pafalshme.

Ky antagonizëm gjinor nuk bën asgjë për të çuar përpara misionin e papërfunduar e barazisë. Fiksimi mbi njerëzit meshkujt që sillen keq është një shpërqendrim nga problemet themelore, të tilla si ndryshimetnë vendin e punës për të promovuar një ekuilibër punë-jetë. Sjellja e keq ndaj meshkujve jo vetëm që keqinformim mbi meshkujt por informon pak gra mbi feminizmin. Ajo shpesh i drejton meshkujt në faqet e internetit, ku kritika ndaj feminizmit përzihet me armiqësi ndaj grave.

Në një farë mase, sfida për burrat dhe pushtetin mashkullor ka qenë gjithmonë e natyrshme me feminizmin, që nga koha Deklarata e Ndjenjave dhe ankesave e të “gruas kundër “meshkujve”, 1848.  Megjithatë, këto ankesat janë drejtuar më shumë në institucione sesa në individë. Feminizëm  ka ngjallur reagime të mëdha feministe në vitet 1960, Betty Friedan nuk i shikonte burra jo si bashkëqytetarë, por si viktima të ngarkuar nga presionet shoqërore dhe nga pritjet e grave të tyre, të cilët vareshin mbi ta sipër të jetuar ashtu edhe për tu identifikuar.

Kjo filloi të ndryshojë në vitet 1970 me rritjen e feminizmit radikal. Kjo lëvizje, me sloganin se “Personalja është politike”, solli një valë zemërimi nga femrat kundrejt meshkujve për faje kolektive dhe individuale.

Kjo tendencë ka arritur një kulmi të ri shqetësues në teoritë radikale feministe që shohin qytetërimin modern perëndimor si patriarkal.

Një arsye për këtë prirje është media sociale, me përforcim të saj të menjëhershëm të rrëfimeve personale dhe varësinë e saj ndaj zemërimit. Meshkujt që paralajmërojnë në lidhje me ish-të dashurat e tyre dhe këshillojë njerëzit e tjerë për të shmangur marrëdhëniet me femra që kanë  karakteristika të ngjashme, në përgjithësi e bëjnë me anë të internetit: forumeve të ndryshme, apo në një kronike të fundit nga Stephen Marche në ‘The Guardian’.

Megjithatë, një zë kryesor i brezit të ri feminist, shkrimtarja britanike Laurie Penny, mund të përdorte thëniet e veta për të përshkruar të gjithë ish të dashurit  të cilët papritur u ‘’bënë të këqinj dhe u larguan”, dhe për tu kërkuar grave dhe të rejave të qëndronin vetëm në vend të “viteve të humbura, pa shkëlqim, mosmirënjohëse, të mërzitshme me fëmijët-meshkuj”.

Feministet  në mënyrë rutinore vënë në dukje anën më të keqe të mundshme në sjelljen e meshkujve. Konsideroni konceptin e ‘zonës së miqësisë ose mbajtjen ‘thjesht miq’: status kur kërkojnë një marrëdhënie romantike, zakonisht, por jo ekskluzivisht, duke iu referuar burrave në zonën e miqësisë. Termi ka një tingëllim negativ të qartë, kritikët feministe thonë se kjo pasqyron situatën e mashkullit kur femra i detyrohet seks si shpërblim për trajtimin e mirë.

Gjërat kanë arritur në një pikë ku akuzat e vazhdueshme për nivel të ulët të meshkujve që sillën keq janë bërë një zhurmë e vazhdueshme për veshët shurdh të medias online. Ja një shkrim i‘Vice’ i titulluar, ‘’Burrat janë të neveritshëm’’-konfirmon studimi- që promovohet me statuse në Facebook: ‘Ti je një mashkull? Jo ti ka shumë gjasa të jesh një plehrë’’ Studimi nxori në pah se nëse përmendet fjala plerë: si burrat dhe gratë instinktivisht mendojnë se po flasim për një mashkull. Në qoftë se ky studim do të kishte nxirrte në pah një tipar negativ për gratë (ose homoseksualët apo myslimanët), me siguri do të ishte marrë si sulm dhe jo konfirmim i realitetit.

Kjo ka rëndësi, dhe jo vetëm për shkak se mund ti largojë njerëzit nga problemet esenciale me të cilat përballen gratë por sepse në një kohë kur ne vazhdimisht dëgjojmë se fuqia e femrave është triumfuese dhe po vjen “fundi i burrave”, ose të paktën i burrërisë tradicionale, njerëzit fillojnë të përballen me disa probleme reale të tyre. Femrat tani janë duke fituar rreth 60 për qind e diplomave të universitetit; Regjistrimi i meshkujve në kolegj pas shkollës së mesme ka ngecur në 61 për qind që nga viti 1994, edhe pse regjistrimi i femrave është rritur nga 63 për qind në 71 për qind. Kryesisht punët e zyrave për meshkujt janë në rënie, dhe rritja e amësisë ka lënë shumë njerëz të shkyçur nga jeta familjare. Modeli i vjetër i martesës dhe atësisë është shpallur i vjetruar, por idealet e reja mbeten ende të paqarta.

Ndoshta duke u tallur dhe duke qortuar meshkujt nuk është mënyrë për të treguar se revolucioni feminist është në paralelizëm me barazinë. Mesazhi që feminizmi mund të ndihmojë njerëzit, duke vendosur vlera të barabartë në rolin e tyre si prindër, ose duke nxitur kujdesin shëndetësor  mendor dhe reduktimin e vetëvrasje për shkak të meshkujve është kundërshtuar  nga Australiani Clementine Ford, të cilit i duket ironikisht për të qeshur, insistimi me zemërim se feminizmi është vetëm për gratë. Feminizmi nganjëherë i bën meshkujt të derdhin lot nga të qeshurat, për shembull, bluza e shkrimtares Jessica Valenti ku kishte vendosur një foto që përqeshte kritikët e saj, duket veçanërisht për të ardhur keq,dhe feministët janë serioze në lidhje me kundërshtimin e stereotipit të shtypim meshkujt.

Nuk është një mënyra më e mire për të treguar se ‘çlirimi i grave’ duhet të shkelë mbi të drejtat meshkujve . Dhe duke u thënë meshkujve rolin e duhur në lëvizjen për barazi gjinore do të thotë të mësosh meshkujt për të dëgjuar femrat me durim por ti ofendosh gjithë kohës nuk është mënyra më e mirë për të fituar mbështetje.

Valenti dhe të tjerët argumentojnë se urrejtja ndaj meshkujve  nuk mund të bëjë ndonjë dëm të vërtetë për shkak se burrat kanë fuqi dhe privilegj. Pak do të mohonin realitetin historik të dominimit mashkullor. Por sot, kur njerëzit mund të humbasin punën e tyre për shkak të hapave të gabuar seksiste dhe të dëbohen nga kolegji mbi akuzat për sjellje të pahijshme seksuale, bëhet një situatë e verbër veçanërisht pasi lufta kundër ‘mëkatarëve meshkuj’ shpesh mund të synoj shkeljet parëndësishëm të individëve. Merrni për shembull turpërimin që i bëri media ish aktorit të “Harry Potter” Benjamin Schoen, i akuzuar se ngacmonte një femër në rrjetet sociale , e cila e kishte bllokuar atë në Facebook, pas përpjekjeve nga ana e aktorit për flirtim. Ndërsa abuzimet  seksiste verbale ndaj grave në internet janë dënuar gjerësisht, ka pak mbështetje për meshkujt që janë sulmuar nga talljet si “virgjëresha të zemëruara” apo edhe si grabitqarë seksual.

Po shkojmë drejt një zgjedhje për atë që ka të ngjarë të jetë një hendek i paparë gjinore në mesin e votuesve. Në një farë mase, këto shifra pasqyrojnë ndryshimet e politikave. Megjithatë, nuk është shumë e sforcuar të shohësh  Donald Trump dhe mos ushqesh mendimet që ai imponon kundër feminizmit, të paktën pjesërisht. Dhe ndërsa një pjesë e këtij reagimi mund të jetë ti ‘’vëmë gratë atje ku e kanë vendin’’ , mendime të modës së vjetër, nuk ka dyshim se për brezin e ri, perceptimi që ofron feminizmisi si ekstremistë dhe anti-mashkull do luajë një rol të rëndësishëm  gjithashtu.

Kjo temë u shfaq në intervistë Conor Friedersdorf me një mbështetës Trump, një banor 22-vjeçar nga San Francisco, i arsimuar  i cili e konsideron veten feminist por me karrierën që do marrë një hap prapa pasi e fejuara e sulmoi me akuza të pavërteta për përdhunimit.

Kjo fushatë tregon se kultura jonë përçarë është keq dhe ka nevojë për shërim nga luftërat gjinore, si dhe ndarje të tjera. Që të jetë pjesë e këtij shërimi, feminizmi duhet të përfshijë edhe meshkujt, jo vetëm si aleatët përkrahës, por edhe si partnerë, me një zë të barabartë dhe të dreja të barabarta.